یه شب با شیخ پیادهروی میکنم و احساس میکنم غرق در تمام سوالات و جوابهاش هستم. شب دیگری هم باید ذهنم را از نبایدها خالی کنم. جواب سوالات دیگران.

فکر کنم باید یک بار برای همیشه تکلیف خودم با ناراحتیهام از گذشته رو حل کنم. مثلا یک صحنهای بود ۵ سال پیش یک آدمی داشت با من حرفهایی میزد که توی روزمرهی همیشگیمون هم آثاری ازش پیدا میشد. این سوال یه مدتیه آزارم میده که چرا اون روز توی اون شرایط زدم زیر گریه و چرا بعد از اون کلا همه چیز طور دیگهای شد....

اگرچه من حدس میزنم که کسی این بلاگ رو واقعا دنبال نمیکنه که منو واقعا بشناسه و خودم هم از حقایق درونی خودم خبر دارم. اما میترسم که با برداشتی اشتباه از حرفایی که زده بودم... حقیقت اینه که تمام اون ری اکشنهایی که من اون روز نشون دادم بی اراده بودن. تماما کنترلم رو اون شب رو تا اقلا چند هفته بعد از او...

اتفاقی که امروز افتاد این رو به من یادآوری کرد که ما در زندگیمون قراره رضایت خدا رو جلب کنیم. بنده خدا هم اگر رضایتش قراره جلب شه باید به هدف رضایت خدا باشه. پس بی هدف رضایت کسی رو جلب نکنیم. حواسمون باشه بی مورد بندا خدا رو هم از خودمون ناراضی نکنیم.

خیلی خستهام از دست آدما.خیلی!نمیدونم چیه توی این دوران زندگی اینقدر کار سخته.ولی خیلی خیلی خستهام از وضعیتی که دارم میبینیم.یک مشت آدم که فقط بلدن منو اذیت کنن و اصلا حتی حاضر نیستن ورودی بگیرن و فقط میخوان هرچی هست و نیست رو بریزن روی سر آدم به عنوان حرف خودشون.دلم میخواد برم مدتی در جزیره تنها زند...

پارسال حدودای تیرماه بود که رفته بودیم با چندی از دوستان مشهد. همگی درمانده، همگی خسته و همگی امیدوار به رحمت و یاری امام رضا. به نظرم یکی از عجیبترین سفرهایی بود که دیده بودم. چون هرکسی انگار اون چیزی که از ته دل میخواست رو بدست آورد. من اون زمان خیلی خیلی اسیر احساسات درونیم بودم، انگار گیر کرده ب...

بهار آدم رو عاشق میکنه.حیف که من بلد نیستم کاری باهاش بکنم.

روزی صد بار به خودم میگم که اینکارو نکن!

ای کاش آن قدمی که میخواستم را برمیداشتی...ای کاش میدیدی که چقدر نابودم...ای کاش میدیدی اینها رو...ای کاش صدایی از تو میشنیدم...

هرچیزی که به سرم میاد، بلایی هست که خودم سر دیگران در آوردم....حقمه!

اخیرا شبهای روشن رو از جایی گرفتم. یادت افتادم. بهترین دوستم بودی! یادت بخیر...

همیشه چند سال عقبم. ای کاش میشد با دیگران همقدم بودم.اما مشکلم این بوده همیشه که باید میفهمیدم چرا دارم هر کاری رو میکنم.چرا قسمتهای مدفونی از درونم زنده میشن و میکشمشون.چرا چارهای جز این ندارم؟ :(

چند روزیه که ایمیلی که گفتم رو زدم. حدس میزدم که به دلایل مختلفی جواب نگیرم. ولی الان احساس ناراحتی بیشتری دارم در خودم. بدترین قسمتش اینه که کاریش نمیتونم بکنم!

امیدوارم که شروعهای تازه، با شادی همراه باشه.

نه ماه پیش که میرفت، آخرین باری که دیدمش، توی نمازخونهی شرکت بود که من نشسته بودم بعد از نمازم بود و او نماز میخواند.چقدر انرژی بخش بود آن نمازی که میخواند.امروز که دوباره دیدمش، تمام حسهای خوب در من زنده شد. تمام حسهایی که ۹ ماه از نبودنش درد کشیدم.حسهای خوب لزوما به شادی منجر نمیشوند. بعضی وقتها ش...

یاد میاد که یک زمانی آرزوهای بزرگی داشتم که حس میکردم خیلی فاصلهی زیادی ازشون دارم. واقعا هم همینطور بود. مثلا یک زمانی خیلی آرزوی بزرگی برای من محسوب میشد که بتونم یک پروژه/محصولی رو کاملا از صفر شروع کنم و بعد از چند ماه به خروجی اوریجینال برسونم که معادل خارجیش موجوده. یک دفعه سر برمیگردونی میبین...

خیلی درگیر این مسئلهام که ناراحت نداشتههای خودم نباشم.اما مشکلم اینه که نداشتههای الانم خیلیاش داشتههای گذشتست. باید یک طوری از این باتلاق بیام بیرون!

من حقیقتا نمیدونم که چی شد که ما شروع کردیم به اینکه که خدا رو برای مقاصدمون بخوایم.یک زمانی بود که مقاصدمون رو خدایی تعیین میکردیم و برای خدا زندگی میکردیم.همش پسرفت... تف... تف...

بازنده واقعی کسیه که همه چیز رو فدای یک چیز کنه و اون یک چیز رو هم بدست نیاره!بازنده واقعی... منم!

یک روزی میرسه که قدرت پاک کردنش رو پیدا میکنم.یک مسیرهایی در زندگی باید طوری طی بشن که هیچوقت توی regret نباشه!این مسیر هم یک نمونهاش هست...